این متن به نقد وضعیت جامعه و انسانها میپردازد و اشاره میکند که ارزشهای انسانی مانند سخاوت، صداقت و درد مشترک در حال کمرنگ شدن است. همچنین از مفاهیمی مانند گذرا بودن مال دنیا و باقی ماندن نام نیک سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۱۱۵۴ - مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است
صورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است ۱
نام شاهان از اثر در دور می باشد مدام
شاهد این گفتگو جامی است کز جم مانده است ۲
بی سخن بر دامن پاکش گواهی می دهد
نسخه ای کز روی شرم آلود مریم مانده است ۳
خرد مشمر جرم را کز خوردن گندم به خلد
سینه چاکی به فرزندان آدم مانده است ۴
نام باقی در زوال مال فانی بسته است
کز سخاوت بر زبان ها نام حاتم مانده است ۵
ای که می پرسی ز صحبتها گریزانی چرا
در بساطم وقت ضایع کردنی کم مانده است ۶
عام گردیده است بی دردی میان مردمان
حرفی از درد سخن صائب به عالم مانده است ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.