این متن شعری است که از مضامین عرفانی، عاشقانه و غمانگیز بهره میبرد. در آن از مفاهیمی مانند عشق، جنون، شهادت، ماتم و زیبایی استفاده شده است. شاعر با بهکارگیری تصاویر شاعرانه مانند «بید مجنون»، «طوطی سخندان» و «خال گلستان»، حالات روحی و عاطفی خود را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند شهادت و ماتم نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
غزل ۱۱۳۹ - تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟
بید مجنون گیسوی ماتم پریشان کرده است ۱
گردن ما در کمند جوهر آیینه نیست
ساده لوحی طوطی ما را سخندان کرده است ۲
می تواند کوکب ما را خرید از سوختن
آن که بر خال تو آتش را گلستان کرده است ۳
حسن دارد شیوه های دلفریب از عشق یاد
چشم مجنون، چشم آهو را سخندان کرده است ۴
می کشد هر دم برون زور جنون از خانه ا
عشق در پیری مرا همسنگ طفلان کرده است ۵
خامه صائب ز بس شیرین زبانی پیشه کرد
سرمه زار اصفهان را شکرستان کرده است ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.