غزل ۱۱۱۴ - هر که از تن پروری در کار کاهل گشته است

هر که از تن پروری در کار کاهل گشته است
دفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است ۱

دست ناقابل و بال گردن و بار سرست
زحمت سر کم دهد دستی که قابل گشته است ۲

از قساوت قابل تلقین چو خون مرده نیست
دل سیاهی کز نسیم صبح غافل گشته است ۳

در سبکباری بود باد مراد این بحر را
کف خس و خاشاک را بسیار ساحل گشته است ۴

قامت خم گشته را اصلاح کردن مشکل است
راست نتوان کرد دیواری که مایل گشته است ۵

از حضور عاشقان دارد خبر در زیر تیغ
آیه رحمت به شان هر که نازل گشته است ۶

رهنورد شوق را استادگی سنگ ره است
از سبکسیری به دریا سیل واصل گشته است ۷

از عبادت سجده شکرست صائب طاعتم
چشم من تا آشنا با کعبه دل گشته است ۸