شاعر در این شعر از صبر و بردباری خود در برابر دشمنان میگوید و بیان میکند که با نیکی از دشمنان انتقام میگیرد. او تأکید میکند که هر چه در این راه سخت و جانکاه باشد، برایش دلخواه است. همچنین، شاعر به قدرت و استقامت خود اشاره میکند و نشان میدهد که دشمنان از صبر او در رنج هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۰۸۳ - خاکساری تا دلیل جان آگاه من است
می کند هموار هر چاهی که در راه من است ۱
مشت بر خارا زدن، بازوی خود رنجاندن است
می کند با خویش بد هر کس که بدخواه من است ۲
انتقام از دشمن عاجز به نیکی می کشم
می کنم سرسبز خاری را که در راه من است ۳
خصم می پیچد به خویش از بردباری های من
این خروش سیل از دیوار کوتاه من است ۴
بلبل از غیرت به خون من گواهی می دهد
ورنه هر برگی درین گلشن هواخواه من است ۵
دشت مجنون آهنین پایی ندارد همچو من
دود از هر جا که برخیزد قدمتگاه من است ۶
این جواب آن غزل صائب که می گوید کلیم
هر چه جانکاه است در این راه، دلخواه من است ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.