این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند بیداری روحانی، ارزش سفر درونی، آرامش واصلان، نگاه عمیق به جهان، و راههای نزدیک شدن به حق میپردازد. همچنین، از عناصری مانند طبیعت و نمادهای عرفانی برای بیان مفاهیم عمیق استفاده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۰۵۱ - جان غافل را سفر در چار دیوار تن است
پای خواب آلود را منزل کنار دامن است ۱
واصلان از شورش بحر وجود آسوده اند
ماهیان را موجه دریا دعای جوشن است ۲
وقت عارف را نسازد تیره این ماتم سرا
خانه روشن می کند آیینه تا در گلخن است ۳
برنمی دارند چشم از رخنه دل اهل دید
گرچه از هنگامه رنگین جهان چون گلشن است ۴
گر بود در خانه صد نقش و نگار دلفریب
مرغ زیرک را همان منظور چشم روزن است ۵
راه بسیارست مردم را به قرب حق، ولی
راه نزدیکش دل مردم به دست آوردن است ۶
دشمنان را چرب نرمی می نماید سازگار
در چراغ لاله و گل اشک شبنم روغن است ۷
شعله را خاشاک نتواند ز جولان بازداشت
خون خود را می خورد خاری که در پای من است ۸
ایمن از خواب پریشان حوادث نیستم
چون سبو از دست خود هر چند بالین من است ۹
اهل معنی را به جولانگاه دعوی کار نیست
ورنه میدان سخن امروز صائب از من است ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.