این شعر از صائب تبریزی به بیان دشواریهای عشق، ناامیدی، و تضادهای زندگی میپردازد. شاعر از مشکلاتی مانند دیدن زیباییها در میان رنجها، سکوت عاشقانه، و ناتوانی در درک حسن معنا سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند مروت، معرفت، و دشواریهای روابط انسانی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر، همچنین استفاده از استعارههای پیچیده، درک کامل آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. این محتوا برای سنین بالاتر که توانایی تحلیل و درک مضامین انتزاعی را دارند، مناسبتر است.
غزل ۱۰۳۹ - خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است
چشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است ۱
سوخت در فصل خزان خاموشی بلبل مرا
ترجمان عشق را خاموش دیدن مشکل است ۲
برنیارد سر ز زیر بال اگر قمری رواست
سرو را با خار و خس همدوش دیدن مشکل است ۳
تا ز جوش افتاد می، میخانه شد زندان من
سینه های گرم را بی جوش دیدن مشکل است ۴
آب می سازد نگه را چهره های شرمناک
در رخ گلهای شبنم پوش دیدن مشکل است ۵
می کنم از گریه آخر خانه زین را خراب
خرمن گل را به یک آغوش دیدن مشکل است ۶
خامشی با دستگاه معرفت زیبنده است
بر سر خوان تهی سرپوش دیدن مشکل است ۷
جز گرانی نیست از گوهر صدف را بهره ای
حسن معنی را به چشم گوش دیدن مشکل است ۸
از مروت می کنم زهاد را تکلیف می
دشمنان خویش را باهوش دیدن مشکل است ۹
مصرع برجسته صائب بی نیاز از مصرع است
با قیامت یار را همدوش دیدن مشکل است ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.