این متن شعری است که در آن شاعر از دشواریهای خاموش کردن صدای بلبل، شعله آواز، و شمع صحبت میکند و به زیباییهای زندگی و دشواریهای آن اشاره دارد. همچنین، به تأثیر نور و زبان در زندگی و دشواریهای پذیرش نصیحت از افراد ترشرو میپردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۰۳۴ - عندلیب مست را خاموش کردن مشکل است
شعله آواز را خس پوش کردن مشکل است ۱
از لب میگون نباشد لذتی بی حرف تلخ
می چو لب شیرین برآید نوش کردن مشکل است ۲
می توانم بلبلان را حلقه ها در گوش کرد
بی زبانان ترا خاموش کردن مشکل است ۳
زنده می سازد چراغ دیده یعقوب را
پیش رویش شمع را خاموش کردن مشکل است ۴
می توان بر خود گوارا کرد زهر تلخ را
از ترشرویان نصیحت گوش کردن مشکل است ۵
از چراغ طور صائب یاد می گیرد زبان
کلک ما را از سخن خاموش کردن مشکل است ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.