غزل ۱۰۲۱ - صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است

صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است
خال تا خط برنیارد دانه بی حاصل است ۱

دستگاه حسرت عاشق ز وصل افزون شود
حاصل سرو از بهار خوش ثمربار دل است ۲

بی قراران بیشتر از وصل لذت می برند
شعله تا بر خویش می جنبد شرر در منزل است ۳

زهر جای باده می ریزد به جام دوستان
دوستی با چشم خونخوار تو زهر قاتل است ۴

ذره ای زان حسن عالمگیر نبود بی نصیب
دیده ما در غبار، آیینه ما در گل است ۵

شعله جواله های هر شاخ گل را در قباست
آتشین رخساره ای هر لاله را در محمل است ۶

کشور تدبیر را زیر و زبر سازد قضا
ورنه در ملک رضا نوشیروان عادل است ۷

از سبکروحان به اقلیم فنا پر راه نیست
موج تا بر خویش جنبیده است محو ساحل است ۸

دل چه می داند که قدرش چیست در دیوان عشق
یوسف نادیده مصر از قیمت خود غافل است ۹

ارزن انجم نمی ریزد ز دستش بر زمین
از سپهر سفله روزی خواستن بی حاصل است ۱۰