این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق و احساسات خود سخن میگوید. او از خواب و رویا به عنوان فضایی برای بیان عواطف و آرزوهایش استفاده میکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۹۰۸ - ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب
که سر زند ز لبش حرف آشنا در خواب ۱
غزال قدس به آن چشم نیمخواب که هست
به گرد چشم سیاهش رسد کجا در خواب ۲
شبی گذشت ترا خوش که از پریشانی
نرفت یک مژه تا صبح چشم ما در خواب ۳
ز بیم بوسه شکاران بوالهوس پیشه (است)
که حرف می زند آن چشم سرمه سا در خواب ۴
سحر شکفته تر از گل ز خواب برخیزد
به دست طفل گذارند چون حنا در خواب ۵
ز بخت سبز امیدم همین بود صائب
که لعل یار ببوسم به مدعا در خواب ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.