غزل ۸۵۵ - دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

دید ز خون دلم لاله ستان خاک را
آبله دل شکست شیشه افلاک را ۱

لاله و گل خون کنند بر سر هر شبنمی
گر به گلستان بری روی عرقناک را ۲

تا لب ساغر رسید بر لب و دندان او
سر به ثریا رسید سلسله تاک را ۳

بر دل آیینه ابر سایه دشمن بود
غوطه به خون می دهد باده دل پاک را ۴

این سر خونین کیست، کز نفس آتشین
چشمه خورشید کرد حلقه فتراک را ۵

حسن خداداد را مرتبه دیگرست
باده چه مستی دهد جان طربناک را؟ ۶

روزن هر خانه ای در خور وسعت بود
دیده دل روزن است خانه افلاک را ۷

من کیم و کیستم تا سر سوداییم
داغ گذارد به دل لاله فتراک را ۸

گوهر شهوار را مهره گل نشمرد
هر که ز صائب شنید این غزل پاک را ۹