غزل ۸۵۳ - ای حسن تو برق خانمانها

ای حسن تو برق خانمانها
عشق تو دلیل آسمانها ۱

عشق تو نگارخانه دل
سودای تو سرنوشت جانها ۲

در وصف رخ تو بلبلان را
خون می چکد از سر زبانها ۳

شد دسته گل ز تازه رویی
بر سرو بلندت آشیانها ۴

از خجلت روی لاله رنگت
شبنم زده گشت بوستانها ۵

پیچد چو زبان غنچه بر هم
پیش تو زبان خوش بیان ها ۶

ده در عوض دری گشایند
دست است زبان بی زبان ها ۷

زان قامت چون خدنگ پیچید
چون مار به خویشتن سنان ها ۸

بر شیر شده است چون قفس تنگ
زان خوی پلنگ، نیستان ها ۹

چون رشته سبحه پر گره شد
زنار ز شرم این میانها ۱۰

از سر نرود به مرگ سودا
از دور نیفتد آسمان ها ۱۱