خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غنایی از صائب تبریزی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان می‌کند. شاعر از عناصری مانند موی معشوق، طوطی خوش‌کلام، فاخته، سرو، مرغ چمن و... برای توصیف زیبایی‌ها و دردهای عشق استفاده کرده است.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا غیرجذاب باشد.
غزل ۸۵۰ - شانه زند چو کلک من طره مشکفام را
شانه زند چو کلک من طره مشکفام را
سرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را ۱
فاخته کو، که بوسه بر کنج دهان من زند؟
سرو پیاده گفته ام شیشه سبز فام را ۲
مرغ چمن رمیده ام زخمی خار آشیان
کی به بهشت می دهم حلقه چشم دام را ۳
در ته پای سرو می نشأه بلند می دهد
ساقی سبز خوش بود باده لعل فام را ۴
تیغ دو دسته گر زند خار به چشم روشنم
شعله من نمی کشد دشنه انتقام را ۵
رحم به تیره روزی صائب دلشکسته کن
دور کن از عذار خود طره مشکفام را ۶
سرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را ۱
فاخته کو، که بوسه بر کنج دهان من زند؟
سرو پیاده گفته ام شیشه سبز فام را ۲
مرغ چمن رمیده ام زخمی خار آشیان
کی به بهشت می دهم حلقه چشم دام را ۳
در ته پای سرو می نشأه بلند می دهد
ساقی سبز خوش بود باده لعل فام را ۴
تیغ دو دسته گر زند خار به چشم روشنم
شعله من نمی کشد دشنه انتقام را ۵
رحم به تیره روزی صائب دلشکسته کن
دور کن از عذار خود طره مشکفام را ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۴۹ - دل زهر نقش گشته ساده مرا
گوهر بعدی:غزل ۸۵۱ - ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
