خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر درد و رنج شاعر از حسادت دیگران و ناملایمات روزگار است. او با اشاره به سختی‌هایی که متحمل شده، از جمله سیلی‌های روزگار و کبودی چهره، به مقاومت و پایداری خود افتخار می‌کند. همچنین، شاعر به برهان آدمیت و جایگاه والای انسانی خود اشاره می‌کند که حتی قدسیان نیز آن را تأیید می‌کنند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'سیلی اخوان روزگار' و 'کبودی' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۷۶۳ - عالم ختن شد از قلم مشکسود ما
عالم ختن شد از قلم مشکسود ما
جای ترحم است به زخم حسود ما ۱
برهان آدمیت ما، قدسیان بسند
گو شعله زاده ای ننماید سجود ما ۲
خورشید از کدام افق سربرآورد؟
آفاق پر شده است ز گفت و شنود ما ۳
خوردیم بس که سیلی اخوان روزگار
نیلی شد آب چاه ز روی کبود ما ۴
صائب غنیمت است که در سنگلاخ دهر
خندید بخت سبز به روی کبود ما ۵
جای ترحم است به زخم حسود ما ۱
برهان آدمیت ما، قدسیان بسند
گو شعله زاده ای ننماید سجود ما ۲
خورشید از کدام افق سربرآورد؟
آفاق پر شده است ز گفت و شنود ما ۳
خوردیم بس که سیلی اخوان روزگار
نیلی شد آب چاه ز روی کبود ما ۴
صائب غنیمت است که در سنگلاخ دهر
خندید بخت سبز به روی کبود ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۶۲ - داغ است لاله زار دل دردمند ما
گوهر بعدی:غزل ۷۶۴ - دایم شکفته است دل داغدار ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
