غزل ۷۲۴ - ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

ابروی او نرفت ز مد نظر مرا
در زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا ۱

دارم چو شمع گردنی از موم نرمتر
تیغ برهنه است نسیم سحر مرا ۲

زخم زبان مرا نتواند گرفته ساخت
دل وا شود چو آبله از نیشتر مرا ۳

بر رشته گسسته عمر سبک عنان
باشد خطر چو سبحه ز صد رهگذر مرا ۴

هر چند بگسلد رگ جان، نگسلم ازو
پیوند دیگرست به موی کمر مرا ۵

پیری مرا به گوشه عزلت دلیل شد
بال شکسته شد به قفس راهبر مرا ۶

تا در کمند رشته هستی فتاده ام
دل خوردن است کار چو عقد گهر مرا ۷

صائب دو عالم از اثر توتیای فقر
افتاد چون دو قطره اشک از نظر مرا ۸