این شعر به توصیف زیباییهای فصل بهار و تأثیر آن بر طبیعت میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند موج سبزه، شکوفهها، و لالهها، بهار را به بهشت تشبیه میکند. همچنین، اشارهای به ناتوانی انسان در تغییر سرنوشت و تفاوت بین ارزشهای مادی و معنوی دارد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۶۸۶ - فصل بهار کرد مصور بهشت را
پر حور ساخت عالم خاکی سرشت را ۱
هر موج سبزه صیقل زنگ کدورت است
از کف درین دو هفته مده طرف کشت را ۲
هر شاخ خشک می دهد از جوی شیر یاد
نقد از شکوفه کرد بهاران بهشت را ۳
شبنم نکرد داغ دل لاله را علاج
نتوان به گریه شست خط سرنوشت را ۴
از باده می پرست ندارد نظر به ظرف
صائب چسان ز کعبه شناسد کنشت را؟ ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.