شاعر در این متن از رنجها و ملالتهای زندگی خود سخن میگوید، اما با وجود تمام سختیها، به اصالت و نور درون خود افتخار میکند. او از فریبهای دنیا دوری میجوید و به جای مال و ظواهر، به حسن عاقبت میاندیشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند ملالتهای زندگی و فریبهای دنیا نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
غزل ۶۲۵ - کجا به دام کشد سایه نهال مرا
شکوفه خنده شیرست از ملال مرا ۱
فروغ گوهر من از نژاد خورشیدست
به خیرگی نتوان کرد پایمال مرا ۲
چنین که لقمه غم در گلوی من گره است
می حرام بود روزی حلال مرا ۳
چسان به خنده گشایم دهن، که همچون برق
لب شکفته بود مشرق زوال مرا ۴
پی شکست من ای سنگ، پر بهم مرسان
که می کند تپش دل شکسته بال مرا ۵
فریب عشوه دنیا نمی خورم صائب
نظر به حسن مآل است نه به مال مرا ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.