این متن شعری از صائب تبریزی است که به مضامینی مانند شجاعت، عداوت، تواضع، و دوری از دنیاپرستی میپردازد. همچنین، به نقش تقدیر و طبیعت در زندگی انسان اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند عداوت و دنیاپرستی نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۱۳ - نسازد رویگردان کثرت لشکر دلیران را
نیستان مانع از جولان جرأت نیست شیران را ۱
منه انگشت بر حرف کسان، ایمن شو از آفت
که جز تخم عداوت نیست حاصل خرده گیران را ۲
مگس را بی تردد عنکبوت آرد به دام خود
ید طولاست در تحصیل روزی گوشه گیران را ۳
دعای جوشن خرمن بود دلجویی موران
رعایت کن برای حفظ جمعیت فقیران را ۴
شود از قرب منزل شوق رهرو بیش، حیرانم
که چون دلبستگی باشد به دنیا بیش پیران را؟ ۵
سگ لیلی ز آهو صد بیابان است وحشی تر
وگرنه می توان کردن چو مجنون رام شیران را ۶
کدامین نغمه سنج آمد به این بستانسرا صائب؟
که از خجلت نفس در دل گره شد خوش صفیران را ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.