این شعر بیانگر احساسات عمیق انسانی مانند ناامیدی، عشق، غرور و تلاش است. شاعر از رنجها و سختیهای زندگی میگوید، اما در عین حال به قدرت و توانایی انسان در مقابله با مشکلات اشاره میکند. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق، ناموس، و هوس پرداخته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند هوس و ناموس نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
غزل ۲۶۶ - ناامیدی بردهد اشکی که می باریم ما
رزق قانون می شود تخمی که می کاریم ما ۱
هر که پا کج می گذارد ما دل خود می خوریم
شیشه ناموس عالم در بغل داریم ما ۲
در شکار شوخ چشمان دست و پا گم می کنیم
ورنه آهو را به دام خویش می آریم ما ۳
در کف عشقیم عاجز، ورنه در میدان رزم
شیر مردان را به مژگان جبهه می خاریم ما ۴
نیست صائب قسمت کوتاه بینان هوس
آنچه از چشم سیاهش در نظر داریم ما ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.