این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند ننگ کفر، ایمان، هوای نفس، خودشناسی، ترک دنیای مادی و رسیدن به عالم معقول میپردازد. شاعر از رذایل اخلاقی و دوری از هوای نفس سخن میگوید و بر اهمیت خودشناسی و ترک تعلقات دنیوی تأکید دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، برخی از واژگان و مضامین به درک و تجربه بیشتری نیاز دارند.
غزل ۷۵ - ننگ کفر من به فریاد آورد ناقوس را
می کشد ایمان من در خون، لب افسوس را ۱
از هوای نفس ظلمانی است سیر و دور خلق
دود می آرد به جنبش صورت فانوس را ۲
عیب خود دیدن مرا ز اهل هنر ممتاز کرد
منفعت از پا زیاد از پر بود طاوس را ۳
خوف ما ز اعمال ناشایست خود باشد که نیست
نامه قتلی به جز مکتوب خود، جاسوس را ۴
عالم معقول صائب روی بنماید ترا
گر توانی ترک کردن عالم محسوس را ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.