غزل ۷۵ - ننگ کفر من به فریاد آورد ناقوس را

ننگ کفر من به فریاد آورد ناقوس را
می کشد ایمان من در خون، لب افسوس را ۱

از هوای نفس ظلمانی است سیر و دور خلق
دود می آرد به جنبش صورت فانوس را ۲

عیب خود دیدن مرا ز اهل هنر ممتاز کرد
منفعت از پا زیاد از پر بود طاوس را ۳

خوف ما ز اعمال ناشایست خود باشد که نیست
نامه قتلی به جز مکتوب خود، جاسوس را ۴

عالم معقول صائب روی بنماید ترا
گر توانی ترک کردن عالم محسوس را ۵