این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان میکند. شاعر از زیباییهای معشوق، مانند چشمان فتان، لبها و حرکات او سخن میگوید و همچنین از رنجهای عشق و انتظار مینالد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارند.
غزل ۲۶ - تشنه خون کرد مستی چشم فتان ترا
خواب سنگین شد فسانی تیغ مژگان ترا ۱
این لطافت نیست هرگز میوه فردوس را
می توان خوردن به لب سیب زنخدان ترا ۲
حلقه ها در گوش سرو از طوق قمری می کشد
گر به گلشن ره فتد سرو خرامان ترا ۳
دیده شبنم که در پیراهن گل محرم است
حلقه بیرون در باشد گلستان ترا ۴
چون نباشم چشم بر راه نسیم التفات؟
من که پروردم به آب چشم، ریحان ترا ۵
قدر من این بس که چون ابر بهار از آب چشم
تازه دارم خار دیوار گلستان ترا ۶
گر چه افکار تو صائب سر به سر سنجیده است
این غزل مشهور خواهد کرد دیوان ترا ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.