شاعر در این متن از سفر کوتاه خود در دنیای کوچک سخن میگوید و اشاره میکند که فاصلههای مادی مانند زمین و ماه در مقایسه با فاصله عاطفی بین او و معشوق ناچیز است. حتی معجزه عشق نیز نمیتواند این دو را به هم برساند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و عمیق آن更适合 نوجوانان و بزرگسالانی که تجربههای عاطفی بیشتری دارند.
دور
یک روز تا غروب سفر کردم
دنیا چه کوچک است
وین راه شرق و غرب، چه کوتاه!
تنها دو روز راه
میان زمین و ماه
اما، من و تو دور...
آن گونه دورِ دور،
که اعجاز عشق نیز
ما را به یکدگر نرساند
ز هیچ راه،
آه!
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.