این شعر با تصاویر زیبایی از طبیعت مانند بنفشه، صبح، کبوتر، شکوفه و باد سحر، احساسات عاشقانه و شور و شوق را بیان میکند. شاعر از عشق، نوازش نسیم و شراب شکوفهدار سخن میگوید و از معشوق میخواهد که او را با نگاهی پر از شکوفهها باران کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههایی مانند شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر از تصاویر شعری نیاز به بلوغ فکری دارد.
شکوفه ای بر شراب
هزار وسوسه در جان من برانگیزد
کبوتر دلم از شوق می گشاید بال
که چون سپیده به آغوش صبح بگریزد
دلی که غنچه ی نشکفته ی ندامتهاست
بگو به دامن باد سحر نیاویزد
فدای دست نوازشگر نسیم شوم
که خوش به جام شرابم شکوفه می ریزد
تو هم مرا به نگاهی شکوفه باران کن
در این چمن که گل از عاشقی نپرهیزد
لبی بزن به شراب من ای شکوفهٔ بخت
که می خوش است که با بوی گل درآمیزد
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
بقول معروف:
«بوی کل را از چه جوئیم از گلاب»
درحال حاضر،«گوهر» نوعی گلاب است که بوی اندیشه ها، و افکار زیبا راکه شمیم عطر و طراوتشان روان را مینوازد، در دیدگاه صاحبدلان پدیدار میسازد