خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
متن به این موضوع اشاره دارد که شادی و غرور انسان مانند مشکی پر از باد است که با از بین رفتن باد، چیزی از آن باقی نمی‌ماند. بنابراین، انسان دانا باید به جای تکیه بر چیزهای فانی مانند جسم، به روح و جان خود توجه کند و تا حد امکان شاد باشد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «مشگ پر باد» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
فقرۀ ۱۱۷
... شاد مباش، چه مردم ایدون همانا چو مشگ پر باد است که چون باد از آن بدرود هیچ در او نماند.
۱
بود نازش مرد دانا به جان
به جان شاد باش ای پسر تا توان ۲
که تن همچو مشگی بود پر ز باد
نماندش چیزی چو بادش گشاد ۳
بود نازش مرد دانا به جان
به جان شاد باش ای پسر تا توان ۲
که تن همچو مشگی بود پر ز باد
نماندش چیزی چو بادش گشاد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:فقرۀ ۱۱۶
گوهر بعدی:فقرۀ ۱۱۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
