خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر درد و رنج ناشی از دوری معشوق است. شاعر با تصاویری مانند سوختن بال و پر، جان و استخوان، همچنین آتش گرفتن درخت و سوختن آشیان، عمق غم و تشنگی خود را به تصویر می‌کشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیده‌ای مانند غم دوری و فراق در این شعر وجود دارد که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند سوختن استخوان و آشیان، نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و تجربه‌ی عاطفی دارد.
دوبیتی ۱۳ - تو رفتی بال و پر فرسود و جان سوخت
تو رفتی بال و پر فرسود و جان سوخت
غم دوری مرا تا استخوان سوخت
تو رفتی تشنگی آورد بیشه
درخت آتش گرفت و آشیان سوخت
غم دوری مرا تا استخوان سوخت
تو رفتی تشنگی آورد بیشه
درخت آتش گرفت و آشیان سوخت
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۲ - عطش می زد، عطش می کاشت صحرا
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۴ - فرو مرده چراغ آسمانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
