خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که دلش دیگر به ده (روستا) علاقه‌ای ندارد و از دیدار آن لذت نمی‌برد، زیرا پرندگانش آواره شده‌اند و دیگر آن هوای گذشته را ندارد.
مفاهیم شعر مانند غم و اندوه و از دست دادن، برای کودکان ممکن است سنگین باشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند آن را درک کنند.
رباعی ۹ - سوغات برایِ‌ده ندارد دلِ من
سوغات برایِ‌ده ندارد دلِ من
آهنگِ لقایِ‌ده ندارد دلِ‌من
از بس که پرندگانش آواره شدند
امسال هوایِ ده ندارد دلِ‌من
آهنگِ لقایِ‌ده ندارد دلِ‌من
از بس که پرندگانش آواره شدند
امسال هوایِ ده ندارد دلِ‌من
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸ - ای دشتِ تهی! بتّه‌کنانت چه شدند؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۰ - آمیخته با بویِ توأش می‌کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
