خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از تنهایی و نبود یاری برای نواختن آوازهای عاشقانه و بیان زیبایی‌های طبیعت مانند منظومه‌های دریا سخن می‌گوید.
مفاهیم عمیق مانند تنهایی و عشق، همراه با استفاده از استعاره‌های شاعرانه، برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
(...)
در پرده‌هایِ نازکِ شیدایی،
یاری نمانده‌است که بنوازد
آوازهایِ عاشقیِ ما را.
کس نیست تا ز باغ برون آرَد
منظومه‌هایِ روشنِ‌دریا را
یاری نمانده‌است که بنوازد
آوازهایِ عاشقیِ ما را.
کس نیست تا ز باغ برون آرَد
منظومه‌هایِ روشنِ‌دریا را
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:(...)
گوهر بعدی:جهانِ سوم!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
