خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، پدری به پسرش توصیه می‌کند که به جای فکر کردن به گناه، به نیکی و راستی بیاندیشد. او تأکید می‌کند که زندگی دنیوی گذراست و تنها اعمال نیک و مینوی (روحانی) پایدار می‌مانند. پدر از پسر می‌خواهد که بی‌آزار، دیندار و خوش‌کیش باشد و به جای فکر کردن به دنیای فانی، به جهان مینوی توجه کند.
متن حاوی مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که برای درک بهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و سبک ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
فقرۀ ۲
پسر من! کرفک‌اندیش بوی، نه گناه‌اندیش، چه مردم تا جاودان زمان زنده نی، چه چیز که آن مینوی (است)، بایستنی‌تر (پاینده‌تر)
۱
که جان پدرکرفه اندیش باش
بی‌آزار و به دین و خوش کیش باش ۲
چو باید شدن زین جهان ای پسر
نگر تا به مینو چه بایسته تر ۳
نباشدکس اندر جهان دیرپای
همان مینوی کرده مانده بجای ۴
که جان پدرکرفه اندیش باش
بی‌آزار و به دین و خوش کیش باش ۲
چو باید شدن زین جهان ای پسر
نگر تا به مینو چه بایسته تر ۳
نباشدکس اندر جهان دیرپای
همان مینوی کرده مانده بجای ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:فقرۀ ۱
گوهر بعدی:فقرۀ ۳
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
