این متن درباره زنی متدین و باایمان است که در عزای امام حسین(ع) شرکت می‌کند و خانواده‌ای مقدس دارد. شوهرش جوان و مهربان است و به رغم سنگینی و دشواری‌های زن، به مهربانی‌های او قانع است. اما زن مرتکب خطایی شده و دیو راهزن در وجودش نفوذ کرده است. او با کنیزی به گرمابه رفته، در حالی که شوهرش فکر می‌کند او در گرمابه است، اما در واقع با افراد دیگری ارتباط نامشروع دارد. این رفتار زن از نظر عقل و شرع مذموم است و مستحق مجازات می‌باشد.
محتوا شامل موضوعات حساس مانند روابط نامشروع و توصیف رفتارهای غیراخلاقی است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، متن دارای لحنی انتقادی و تند نسبت به رفتارهای ناپسند است که ممکن است برای سنین پایین قابل درک یا مناسب نباشد.
صفت زن بد
در عزای حسین، جامه‌دران ۱
خاندانش مقدس و مومن
شوی برنا و خود کثرالسن ۲
پای‌بند امید و بستهٔ بیم
به نعیم بهشت و نار جحیم ۳
بوده زایر به کربلا و حرم
ننموده رخی به نامحرم ۴
شوهری مهربان و خوب و ظریف
پاکدامان و گرم‌جوش و حریف ۵
با همه زفتی و گرانی زن
شوی قانع به مهربانی زن ۶
این زن ار لغزشی کند شومست
در بر عقل و شرع، مذمومست ۷
با چنین حال، دیو راهزنش
کرده جا در میان پیرهنش ۸
چادری نیمدار کرده بسر
با کنیزی نهاده پای بدر ۹
شوی غافل ز کار همخوابه است
به گمانش که زن به گرمابه است ۱۰
لیک آن قحبه خفته زیر کسان
صبح تا ظهر خورده ...کسان ۱۱
دل ازین روسپی گسیختنی است
خونش‌درهرطریقه‌ربختنی‌است ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
