این متن درباره تفاوتهای بین دشمنی و بیگانگی است. شاعر بیان میکند که دشمن هرچند با کینهتوزی و سرسختی رفتار میکند، اما حداقل او را میشناسد و ممکن است گاهی از دوستیهای گذشته یاد کند. در مقابل، بیگانه کاملاً بیتفاوت است و هیچ توجهی به شادی یا غم دیگران ندارد، بهویژه اگر بیگانهای قدرتمند باشد که هرگز غم دیگران را درک نمیکند.
متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و روانشناختی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
حبس شدن بهار بار دیگر
دل ز من کنده بود «درگاهی» ۱
بهرمن تیغ کینه آخته بود
لیک نیکو مرا شناخته بود ۲
زان به حبسم فزونتر از یک ماه
با همه دشمنی نداشت نگاه ۳
هست بیگانه «آیرم» با من
نیست با من نه دوستی نی دشمن ۴
مار بهتر ز دشمن خانه
دشمن خانه به ز بیگانه ۵
دشمن خانه روز بدبختی
بنهد دشمنی و سرسختی ۶
چون که آرد ز دوستیها یاد
خواهد از دست، تیغ کینه نهاد ۷
لیک بیگانه را خیال تو نیست
در پی شادی و ملال تو نیست ۸
خاصه بیگانهای که میر بود
در دلش کی غم اسیر بود ۹
او چه داند به کس چه می گذرد
به اسیر قفس چه میگذرد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.