خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این متن ابراز می‌کند که اگر توانایی داشت، سنگ سیاه را از قبر مادر برمی‌داشت و خود را جای گل و خاک می‌گذاشت تا مادرش تنها در خاک نماند. این متن نشان‌دهنده‌ی غم و اندوه عمیق شاعر از فقدان مادر است.
محتوا شامل احساسات عمیق و موضوعاتی مانند فقدان و مرگ است که ممکن است برای کودکان کم‌سال سنگین یا نامفهوم باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این احساسات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۶۷ - ای مادر اگر دسترسی داشتمی
ای مادر اگر دسترسی داشتمی
سنگ سیه ازگور تو برداشتمی ۱
خود را گل و خاک تیره پنداشتمی
تنهات به زبر خاک نگذاشتمی ۲
سنگ سیه ازگور تو برداشتمی ۱
خود را گل و خاک تیره پنداشتمی
تنهات به زبر خاک نگذاشتمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - ای ایرانی خفتی و بگذشت بسی
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - ای روح روان که فارغ از این بدنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
