خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از مخاطب می‌خواهد که از غم رهایی یابد و به جای نگرانی درباره آینده، از زمان حال لذت ببرد. او با اشاره به گذرا بودن زندگی، پیشنهاد می‌کند که از فرصت‌ها استفاده کرده و شادی را در زندگی جستجو کند.
مفاهیم عمیق فلسفی درباره زندگی و مرگ، و استفاده از استعاره‌هایی مانند 'سبو' و 'باده' که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۵۰ - برخیز که خود را ز غم آزاده کنیم
برخیز که خود را ز غم آزاده کنیم
تا کی طلب روزی ننهاده کنیم ۱
آخر که گل ما به سبو خواهد رفت
کن فکر سبویی که پر از باده کنیم ۲
تا کی طلب روزی ننهاده کنیم ۱
آخر که گل ما به سبو خواهد رفت
کن فکر سبویی که پر از باده کنیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - گر مدحی از ابنای بشر می گوبم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
