خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن، از زیبایی‌های طبیعت و احساسات عاشقانه خود سخن می‌گوید. او برگ گل را به باغ شبانه تشبیه می‌کند، بلبل را غزلخوان خود می‌داند و شبنم صبحگاهی را مهمان نیم‌بوسه‌های خود توصیف می‌کند.
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۱۳ - من برگ گلم باغ شبستان من است
من برگ گلم باغ شبستان من است
وآن‌بلبل خوش‌لهجه غزلخوان من‌است ۱
نوباوهٔ شب که شبنمش می‌خوانند
هر صبح به نیم‌بوسه مهمان من است ۲
وآن‌بلبل خوش‌لهجه غزلخوان من‌است ۱
نوباوهٔ شب که شبنمش می‌خوانند
هر صبح به نیم‌بوسه مهمان من است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - آیین جهان طبل جفا کوفتن است
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - خوش باش که گیتی نه برای من و تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
