در این متن، ابرخیس به همر فخر میفروشد که در شعرگویی از او برتر است و میتواند در زمان کوتاهی شعرهای بسیاری بسراید. همر در پاسخ، داستان ماده خوکی را نقل میکند که به ماده شیر طعنه میزند که دیر بچه میزاید. ماده شیر پاسخ میدهد که کیفیت مهم است، نه کمیت، و او گرچه دیر بچه میزاید، اما شیر میزاید، نه خوک.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و تمثیلی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۲۹ - هُمر -اَبرخیس
که نتوانی چو من در شعر دُر سفت ۱
من اندر ساعتی صد شعر سازم
به سالی چند دفتر میطرازم ۲
تو در یک سال گویی یک قصیده
چو توکاهلبهشعر اندرکه دیده؟ ۳
همر گفتش مگر نشنیدهای پیر!
حدیث ماده شیر و ماده خنزیر ۴
در انطاکیه خوک مادهای بود
زبان بر عیب شیری ماده بگشود ۵
گرفت این گونه عیب از شیر ماده
که چون تو دیر در عالم که زاده؟ ۶
کشی بارگران حمل یکچند
پس از سالی نهی یک یا دو فرزند ۷
دو ره در سال من زهدان گشایم
دو نوبت چارده نوباوه زایم ۸
جوابش دادکای خوک شکمخوار
فزون زادن ندارد فخر بسیار ۹
به گیتی چند تن مفلوک زایی
فزون زایی ولیکن خوک زایی ۱۰
نباشد عیب من گر دیر زایم
چه غم گر دیر زایم شیر زایم ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.