خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از مخاطب می‌خواهد که سینه‌اش را فراخ و بزرگ کند و در آن دلی هنری جای دهد. او تأکید می‌کند که اگر به کارهای کوچک توجه کنیم، از کارهای بزرگ بازمی‌مانیم.
مفاهیم مطرح‌شده در این متن، مانند بزرگی روح و توجه به کارهای بزرگ، نیاز به درک و تجربه‌ای دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان از آن برخوردارند. همچنین، زبان و سبک شعر ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
شمارهٔ ۱۷۱ - کار خرد و بزرگ
سینهٔ خویش کن فراخ و سترگ
وندر آن جای ده دلی هنری ۱
باز مانی ز کارهای بزرگ
گر به هر کار خرد درنگری ۲
وندر آن جای ده دلی هنری ۱
باز مانی ز کارهای بزرگ
گر به هر کار خرد درنگری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۷۰ - آرزوی محال
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷۲ - به یکی از رقبای سیاسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
