شمارهٔ ۱۶۵ - آسمان پیما

ویحک ای مرغ آسمان‌ پیمای
از بر بام آسمانت جای ۱

تو همایی که گفته‌اند از پیش
که هما آیتی بود ز خدای ۲

میغ‌ پیکر یکی هیونی تو
سر میغ سیه سپرده بپای ۳

سایه‌افکن به ما که سایهٔ تو
بس مبارک بود چو فرّ همای ۴