این متن به مرگ فردی دانشمند و فاضل اشاره دارد که در زمینه‌های شعر، ادب و دانش برجسته بود. او به دلیل فضایل اخلاقی، عشق به خاندان پیامبر و دانش گسترده‌اش ستوده شده است. مرگ او ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه ادبی و علمی توصیف شده و تأکید می‌شود که جایگزینی برای او وجود ندارد. متن با اشاره به فانی بودن دنیا و انتقال او به عالم باقی پایان می‌یابد.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی، عرفانی و فلسفی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، موضوع مرگ و مفاهیم انتزاعی مانند فانی بودن دنیا برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است سنگین باشد.
شمارهٔ ۱۳۸ - در سوگ پدر
بشد صبوری و ازکف ربود صبر جهان ۱
دربغ از آن دل دانا که از جفای سپهر
گزید خاک سیه را ز بهر خویش مکان ۲
صبوری آن ملک شاعران طوس برفت
بجای ماند همه ملک شعر بی‌سلطان ۳
شد از میانه ادیبی که ملک دانش را
حیات بود بدو چون حیات جسم به جان ۴
شد از میانه یکی فاضلی معانی‌سنج
که داشت نامهٔ دانش بنام او عنوان ۵
دگر نیابد گیتی شبیهش از اشباه
دگر نیارد دوران قرینش از اقران ۶
بغیر طبع و دل راد او ندیده کسی
نهفته گردد در خاک، قلزم و عمان ۷
بغیر رای رزینش کسی ندارد یاد
که آفتاب شود زیر خاک تیره نهان ۸
چو بود گنج خرد در زمین نهان گردید
بلی هماره بود گنج در زمین پنهان ۹
شکست رونق بازار فضل ازین سودا
ببست دکهٔ علم و هنر ازبن خسران ۱۰
به سوگواری او بین به نامه و خامه
یکی دریده قبا و یکی بریده زبان ۱۱
نبود در سر او جز هوای آل رسول
نبود در دل او جز محبت اینان ۱۲
ز دار فانی بگرفت ره سوی باقی
که گفته است خدا « کل من علیها فان» ۱۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
