خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر غم و اندوهی عمیق است که پس از رفتن خواجه (شخصی محترم) باقی مانده است. شاعر از ماتم و ناله‌های خود می‌گوید و اشاره می‌کند که با وجود رفتن خواجه، اثرات غم و تاریکی همچنان پابرجاست. او از مخاطب می‌خواهد که به جای گریه بر رفتگان، بر حال خود بگرید که هنوز در راهی سخت و تاریک قرار دارد.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و غم‌انگیز است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۰۴ - حکمت
خواجه برفت و خفت به خاک وتو ز ابلهی
در ماتمش به ناله و آه اندری هنوز ۱
بزدود خاک تیره از او آب و رنگ و تو
در جامه کبود و سیاه اندری هنوز ۲
مگری برآن که رخت به منزل کشید و رفت
بر خویشتن گری که به راه اندری هنوز ۳
در ماتمش به ناله و آه اندری هنوز ۱
بزدود خاک تیره از او آب و رنگ و تو
در جامه کبود و سیاه اندری هنوز ۲
مگری برآن که رخت به منزل کشید و رفت
بر خویشتن گری که به راه اندری هنوز ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰۳ - عجب غنا - ذل نیاز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰۵ - دل خودکامه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
