متن بالا توصیفی شاعرانه از یک روز ابری و برفی است که با تصاویر و تشبیهات زیبا، حالتی از آشفتگی و زیبایی طبیعت را به تصویر می‌کشد. ابر مانند دریای مواج توصیف شده و برف‌ها مانند صفحات عاج بر زمین ریخته‌اند. همچنین، اشاره‌ای به حلاج و پنبه شده که به برف تشبیه شده است. در پایان، تصویری از یک سید با مندیل سفید بر سرکاج‌ها نشسته، کامل می‌شود.
این متن به دلیل استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده و همچنین اشاره به مفاهیم عرفانی مانند حلاج، برای مخاطبان کم‌سن‌وسال ممکن است قابل‌درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شمارهٔ ۳۹ - برف
بر روی زمین بیخت هزاران ورق عاج ۱
گویا فلک امروز بریزد به سر خلق
پس ماندهٔ آن شیر برنج شب معراج ۲
حلاج شدست ابر و زند برف چو پنبه
لرزان من ازین حادثه چون خایهٔ حلاج ۳
گویی که یکی سید، مندیل عوض کرد
زان برف فراوان که نشسته به سرکاج ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
