شمارهٔ ۲۰ - در وصف دانا و جاهل

گرت اندر صفت جن و ملک هیچ شک است
بین به نادان و خردمند که جن و ملک است ۱

مردم نادان بر خاک بماند چون دیو
وآن که آموخت خرد همچو ملک بر فلک است ۲

از پی مردم عالم همه جا عائله‌هاست
مردم جاهل در عائلهٔ خویش تک است ۳

باغ دانایی باغی است که فردوس آنجاست
چاه نادانی چاهی است که قعرش درک است ۴

ملک‌ها را همه از پی درک و مدعی است
ملک دانایی بی‌مدعی و بی‌درک است ۵

درد بی‌علمی دردی است که درمانش نیست
شاخ‌نادانی شاخی‌است که‌ بارش‌خسک است ۶