خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر در وصف زیبایی و آزادگی خلیل‌زاده است. شاعر از رخسار زیبا، نرمی سرین و صفای وجودی او سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که زیبایی او در جهان آشکار است. همچنین، شاعر از مخاطب می‌خواهد که در آشکار و نهان، کام دل را از جهان بجوید.
این شعر دارای مضامین عرفانی و زیبایی‌شناختی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «نرمی سرین» ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.
شمارهٔ ۱۷ - صفای هر چمن
خلیل‌زادهٔ آزاده‌ای که دیرگهیست
که حسنت از رخ چون برگ ارغوان پیداست ۱
در آشکار و نهان کام دل بجو ز جهان
که خوبروی جهانی تو تا جهان پیداست ۲
سرین نرم تو از امتحان برآمده خوب
خود امتحان چه که ناکرده امتحان پیداست ۳
زگونهٔ تو به کون تو ره بریم بلی
صفای هر چمن از روی باغبان پیداست ۴
که حسنت از رخ چون برگ ارغوان پیداست ۱
در آشکار و نهان کام دل بجو ز جهان
که خوبروی جهانی تو تا جهان پیداست ۲
سرین نرم تو از امتحان برآمده خوب
خود امتحان چه که ناکرده امتحان پیداست ۳
زگونهٔ تو به کون تو ره بریم بلی
صفای هر چمن از روی باغبان پیداست ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - فتنه بیدار شد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - دختر ناکام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
