شماره ۴۹ - سر آزادهٔ ما منت افسر نکشد

سر آزادهٔ ما منت افسر نکشد
تن وارستهٔ ما حسرت زیور نکشد ۱

ما فقیران تهی‌دست ز خود بیخبریم
جز سوی حق دل ما جانب دیگر نکشد ۲

ما گداییم ولی قصر غنا منزل ماست
هرکه شد همدم ما منت‌قیصرنکشد ۳

خضر ماییم که خاک ره ما آب بقاست
هرکه شد همره ما ناز سکندر نکشد ۴

تاکه ما راست سر رشتهٔ تسلیم به‌دست
بادپای فلک از رشتهٔ ما سر نکشد ۵

پدر دهر چو در مهد صفا بیند طفل
ناز او را کشد آن‌گونه که مادر نکشد ۶

بشتابید سوی حق که نگردد منعم
تا گدا رخت به درگاه توانگر نکشد ۷

کی کند سیر گلستان صفا، ابراهیم
تا ز تسلیم و رضا رخت در آذر نکشد ۸

هر دلی را نبود تاب غم عشق «‌بهار»
تا دلاور نبود بار دلاور نکشد ۹