این متن به بیان گذرا و بیثبات بودن جهان و زندگی میپردازد و تأکید میکند که همه چیز در نهایت بیارزش و ناپایدار است. شاعر از خواننده میخواهد که به جای غمگین بودن، با شادی زندگی کند، زیرا حتی شادی و غم نیز در حقیقت بیمعنا هستند.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی عمیق است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۵ - غممخور جانا در اینعالم که عالم هیچ نیست
نیستهستیجز دمیناچیز و آندمهیچنیست ۱
گر بهواقع بنگری بینی که ملک لایزال
ابتدا و انتهای هر دو عالم هیچ نیست ۲
بر سر یک مشت خاک اندر فضای بیکنار
کر و فر آدم و فرزند آدم هیچ نیست ۳
در میان اصلهای عام جز اصل وجود
بنگری اصلی مسلم و آن مسلم هیچ نیست ۴
دفتر هستی وجود واحد بیانتها است
حشو این دفتر اگر بیش است اگر کم هیچ نیست ۵
در سراپای جهان گر بنگری بینی درست
کاین جهان غیر از اساس نامنظم هیچ نیست ۶
چیزی از ناچیز را عمر و زمان کردند نام
زندگی چیزی ز ناچیز است و آن هم هیچ نیست ۷
عمر، در غم خوردن بیهوده ضایع شد «بهار»
شاد زی باری که اصلا شادی و غم هیچ نیست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.