شماره ۹ - جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب

جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب
آتش که شنیده ‌است که روشن شود از آب ۱

شنگرف دو رخسار تو آمیخته با سیم
سیم تو ز دو دیده‌ام انگیخته سیماب ۲

سیماب اگرم بارد به رخ عجبی نیست
سیماب روان شیفته باشد به زر ناب ۳

دو چشم و جبین تو در آن زلف چه باشد؟
دو نرگس نو ساخته اندر شب مهتاب ۴

گربوسه به من بخشی دانی به چه ماند؟
مرغی که گه کشتن‌، قاتل دهدش آب ۵

ز اندوه شبانگاهی خود با تو چه گویم
شب خفته چه داند اثر دیده ی بی‌خواب ۶

در دامنت آویزم تا مردم گویند
آوبخته بر سرو یکی شاخک لبلاب ۷

تا خط ندمیده است رفیقان را دل‌جوی
تا نقدی باقی است فقیران را دریاب ۸

بیم است که خط جوش زند گرد عذارت
و اندیشهٔ او نیش زند بر دل اصحاب ۹

عناب لبت بی‌مزه گردد ز خط سبز
اینست‌، بلی خاصیت سبزهٔ عناب ۱۰