خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که در ستایش پوشکین، شاعر بزرگ روسی، سروده شده است. شعر به زیبایی‌های ادبی، طبع لطیف و تأثیر جاودان پوشکین اشاره می‌کند و او را به عنوان نماد سعادت و آرمان بشری می‌ستاید.

این متن دارای مفاهیم ادبی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۲۱۷ - درود به پوشکین

درود بر تو و فضل و کمالت ای پوشکین
به طبع نازک و لطف خیالت ای پوشکین ۱

نیافت عمر تو با روز مردنت پایان
کنون بود صد و پنجاه سالت ای پوشکین ۲

تویی ز ما صد و پنجاه پایه بالاتر
بریم رشک به جاه و جلالت ای پوشکین ۳

مرا هنوز نزاییده مام دهر، اما
رسیده‌ای تو به اوج کمالت ای پوشکین ۴

جنین دهرم و خون می‌مکم ز ناف حیات
تو جاودانی و نبود زوالت ای پوشکین ۵

ببال نغمه موزون خود ببال و بپر
سوی ابد، که گشاده است بالت ای پوشکین ۶

بچم بر اوج اثیر جلال خویش و مباش
به یاد زندگی پر ملالت ای پوشکین ۷

سعادت بشر آرمان و ایده‌آل تو بود
درود بر تو و بر ایده‌آلت ای پوشکین ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۱۶ - آفرین فردوسی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱۸ - تشبیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.