خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات و تجربیات روحانی و عرفانی خود سخن می‌گوید. او از پرواز به آسمان و رسیدن به حالتی آسمانی صحبت می‌کند که در نهایت باعث شیدایی دلش شده است. این متن بیانگر سفر معنوی و عروج روحانی شاعر است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۱۰ - آسمان پیما
چون به پشت آسمان‌پیما برآمد پای من
آسمانی گشت طبع آسمان‌پیمای من ۱
عاقبت هم خود به‌سوی آسمان پویا شدم
بس که پوباکشت ازآن‌سوفکرت جویای من ۲
عاقبت این دل مرا چون خویشتن شیدا نمود
اینت فرجام هوس‌های دل شیدای من ۳
گردل اندر وای بودم نک تن اندر وا شدم
بر تن دروای من ره زد دل دروای من ۴
من پیمبروار کردم نیت معراج و گشت
جنب‌جنبان زیر پا خنگ برق‌آسای من ۵
آسمانی گشت طبع آسمان‌پیمای من ۱
عاقبت هم خود به‌سوی آسمان پویا شدم
بس که پوباکشت ازآن‌سوفکرت جویای من ۲
عاقبت این دل مرا چون خویشتن شیدا نمود
اینت فرجام هوس‌های دل شیدای من ۳
گردل اندر وای بودم نک تن اندر وا شدم
بر تن دروای من ره زد دل دروای من ۴
من پیمبروار کردم نیت معراج و گشت
جنب‌جنبان زیر پا خنگ برق‌آسای من ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۹ - ای وطن من
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱۱ - رود کارون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
