این متن توصیف زیباییهای طبیعت مازندران، به ویژه منطقه آبسکون، در فصلهای پاییز و بهار است. شاعر با تصاویر زنده و شاعرانه، مناظری مانند ساحل دریا، مرغزارها، باغهای پرگل، درختان سرسبز، و آواز پرندگان را به تصویر میکشد. همچنین، اشارهای به حیوانات و صداهای طبیعت مانند بانگ رعد و خروش رودخانه دارد.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و توصیفی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذتبردن است. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و تصاویر طبیعت ممکن است برای کودکان کوچکتر چالشبرانگیز باشد.
شمارهٔ ۱۳۲ - تجدید مطلع (در توصیف مازندران)
سوی مازندران تی و برگیری قرار اندر ۱
گهی بر ساحل دریا بخوید و مرغزار اندر
گهی بر طرف بابل رود با بوس و کنار اندر ۲
گهی غلطیده درگردونههای برقسار اندر
گهی بنشسته بر تازی کمیت راهوار اندر ۳
خوشا مازندران ویژه پاییز و بهار اندر
به خاصه طرف آبسکون بدان دریاکنار اندر ۴
زمینش سال و مه سبز و گل اندر وی به بار اندر
همیشه بلبلانش مست در لیل و نهار اندر ۵
دمد انجیر بنها بر چنار و بر منار اندر
درختی بر درختی روید و آید به بار اندر ۶
تذرو جفت گم کرده خروشان بر چنار اندر
کشیده هر طرف گردن پی دیدار یار اندر ۷
«هراز» بانگ زن پوید بدان خرم دیار اندر
به کردار طراز سیم بر نیلی شعار اندر ۸
خروشش گوش کر سازد به بانگ رعد سار اندر
بغلطاند تن پیل ژیان را بر گدار اندر ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.