شمارهٔ ۶۰ - عدل و داد

باد خراسان همیشه خرم و آباد
دشت و دیارش ز ظلم و جور تهی باد ۱

دشت و دیار ار ز ظلم و جور تهی گشت
ملک بماند همیشه خرم و آباد ۲

ملک یکی خانه‌ایست بنیادش عدل
خانه نپاید اگر نباشد بنیاد ۳

داد و دهش گر بنا نهند به کشور
به که حصاری کنند ز آهن و پولاد ۴

خصم ببستند و شهر و ملک گشودند
شاهان از فر و نیروی دهش و داد ۵

و آنکو باد جفا و جور به‌سر داشت
سرش به خاک اندرست و ملکش بر باد ۶

شکر خداوند را که داد و دهش را
طرفه بنائی نهاد پادشه راد ۷

خسرو گیتی‌ستان مظفر دین شاه
آنکه ز عدلش بنای ظلم برافتاد ۸

داده خدایش خدایگانی و شاهی
باز نگیرد خدای آنچه به کس داد ۹

ملک عروسی است عدل و دادش کابین
در ده کابین و شو مر او را داماد ۱۰

طایر دولت که هرکسش نتوان بست
بال و پر خوبش جز به سوی تو نگشاد ۱۱

مسند شرع و سریر حکم تو داری
خصم تو دارد غریو و ناله و فریاد ۱۲

اینک بنگر بهار را که شدش طبع
شیفته بر مدح تو چو کاه به بیجاد ۱۳

داند کش طبع را چه پایه و مایه است
آنکه بداند شناخت شاهین از خاد ۱۴

بود درین آستان پدرش صبوری
چندی مدحت‌سرای و داد سخن داد ۱۵