خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دل خطاب می‌کند و می‌گوید اگر از آلودگی‌های جسمانی پاک شود، به مقام روحانی والایی می‌رسد و سزاوار عرش می‌شود. سپس با لحنی سرزنش‌آمیز اشاره می‌کند که شرم آور است اگر چنین دلی به دنیای مادی و خاکی محدود شود.
مفاهیم عرفانی و انتزاعی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۸۶ - ای دل ز غبار تن اگر پاک شوی
ای دل ز غبار تن اگر پاک شوی
تو روح مقدسی، بر افلاک شوی ۱
عرش است نشیمن تو، شرمت بادا
کآیی و مقیم خطهٔ خاک شوی ۲
تو روح مقدسی، بر افلاک شوی ۱
عرش است نشیمن تو، شرمت بادا
کآیی و مقیم خطهٔ خاک شوی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۵ - گر با تو فلک بدی سگالد، چه کنی؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۷ - تا خاص خدای را تو از جان نشوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
