خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر بیان می‌کند که آزردن دیگران را مانند کفر می‌داند و تنها آرزویش این است که کسی از او آزرده نشود. او از خود می‌پرسد که چه راهکاری وجود دارد تا کسی از او نرنجد.
مفاهیم اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تفکر نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۱ - آزردن خلق کافری پندارم
آزردن خلق کافری پندارم
وز خلق جهان همین طمع می دارم ۱
می کوشم تا ز من نیازارد کس
تدبیرم چیست تا ز کس نازارم؟ ۲
وز خلق جهان همین طمع می دارم ۱
می کوشم تا ز من نیازارد کس
تدبیرم چیست تا ز کس نازارم؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰ - در جستن جام جم جهان پیمودم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۲ - تا ظن نبری کز آن جهان می ترسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
