شاعر بیان میکند که عشق و محبت به معشوق را در قلب خود جای داده و آن را بر زبان نیاورده است. او تأکید میکند که تا زمانی که دلش از دنیا جدا نشده، سخن از معشوق نگفته است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع شعر معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان جذابیت بیشتری دارد.
رباعی ۱۱۹ - من مهر تو در میان جان ننهادم
تا مهر تو بر سر زبان ننهادم ۱
تا دل ز همه جهان کرانه نگرفت
با او سخن تو در میان ننهادم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.